Чй хушбахтист дада, ки аз кор баргашт! Ва духтарони ӯ воқеан фоҳиша ҳастанд, аммо онҳо инчунин аз ҷиҳати ҷинсӣ таҷриба доранд. Ман инро дӯст медорам, вақте ки духтарон мисли чӯб хобида нашаванд, балки ҳама чизро равшан мекунанд. Хушбахтона кӯшиш аз хари қатъии барои ҷалол. Ин ду зебоӣ орзуи ҳар мард аст, чӣ кор карданро медонанд ва ба маслиҳат ниёз надоранд. Ин хеле ҳаяҷоновар аст, ҳама як таркиш доштанд!
Малламуй дар робита ба васваса кардани падари баркамолаш омода карда шуда буд, то ӯро дуруст тела диҳад ва дилдо, ки дар он ҷо бо он меларзид, барои ин кор муфид буд. Дар маҷмӯъ маълум аст, ки ҳама чиз ба таври муфассал фикр карда шудааст, ва ин як плюс бузург аст, падараш ӯро пас аз чунин ҳилаҳо хеле сахт трахает, на тантанавӣ ва ҳатто ба он ки ин духтари худ аст, аҳамият намедиҳад.
Каниз шояд ҷорӯбзада бошад ва мебинад, ки чӣ тавр соҳиби хона меояд ва бо хурӯси пурқудрати худ сӯрохҳои паҳлӯяшро меҷунбонад.